Bundan 9-10 sene kadar önceydi. Finallere çalışmak için en samimi arkadaşım Hakan'la birlikte Merterdeki evlerine gittik. Bütün gün ders çalıştıktan sonra akşamda bir film seyredip yattık. Bu arada Hakan'ın bir ayağıda maçta sakatlandığı için koltuk değnekleriyle dolaşıyordu geçici bir süre.
Gecenin ilerleyen saatlerinde uykumuz geldi ve aynı odada karşılıklı iki divanda odanın kapısını kapatıp uykuya daldık. Gecenin bir yarısı sebepsiz bir biçimde içimde bir huzursuzlukla uyandım. Televizyonun altındaki videonun saati 03:02 yi göstererek yanıp sönüyordu (Hala unutmamışım). Birden odanın kapalı olan kapısının arkasından ayak seslerine benzer çıtırtılar ve sesler gelmeye başladı. İnanamadım. Rüyadamıyım diye kendimi çimdikledim. Canım yandı. Uyanıktım.
Ne yapacağımı bilemedim. Önce Hakan uyan demek istedim. Ama bir iki dakika daha sesleri dinleyip geçmesini beklemek, Hakan'ın uyanıp benle kafa yapmasından daha mantıklı geldi. 2-3 dakika daha geçti. Ama odanın kapısının önündeki sesler azalacağına artıyordu. Sonundan Hakan'ın dalga geçmesine aldırmadan "Hakan" diyecek oldum, Hakan'dan sessizce cevap geldi. ŞŞŞŞŞŞ.... Daha çok şok oldum. Çünkü seslere oda uyanmış ve benim gibi yattığı yerde dinliyordu.
Yavaşca yanına gidip ne yapacağız diye konuşmaya başladık. Çok mantıksızdı. Sokak kapısı çelikti ve akşam kendi elimizle kitlemiştik. Camdan da kimse giremezdi. Yani hırsız olamazdı... En sonunda sanki gürültülere yeni uyanmış gibi aramızda bağırarak konuşmaya ve aklımızca hırsıza yada gürültü yapan neyse ona kaçma zamanı tanımaya karar vermişken aniden o hiç beklemediğimiz şey oldu...
Odanın kapısı birden büyük bir gürültüyle zangır zangır sallanmaya başladı. Bunu bir insan yapamazdı. İlk şoku atlattıktan sonra Hakan'la doğrulup onun koltuk değneklerini alıp kapı zangırdarken eüzü besmele getirip aniden bağırarak kapıyı açtık veee... Kapının önünde hiç bir şey yoktu. Safça hala evin içinde birinin olabileceğini düşünerek odanın önünde ikiye ayrıldık. O sağdan ben soldan ilerledik. Evin yapısı gereği ilerde buluşacaktık.
Ama tüm aramamıza rağmen evde kimseyi bulamadık. Sonra oturup düşünmeye başladık ne olmuş olabilirdi. O gece o evde bilmediğimiz garip bişeyler olmuştu. İkimizde yapılı ve cesur gençler olmamıza rağmen o gece sabaha kadar uyuyamadık. Bu olayıda hiç bir zaman unutamadık. Evet yalnız değildik...
Yorumlar
